حماسه بلند دنا

دریا گاهی تنها پهنه‌ای از آب نیست؛ بلکه دفتر بزرگی است که تاریخ، حماسه‌هایش را بر موج‌های آن می‌نویسد. آن روز نیز در دل آب‌های آزاد، ناوشکن دنا همچون نگینی استوار بر سینه‌ی دریا می‌درخشید؛ سنگری شناور که در آن مردانی ایستاده بودند از تبار ایمان، غیرت و دلدادگی به ایران عزیز.

آنان دل به دریا سپرده بودند تا پرچم سرافراز میهن در گستره‌ی آب‌های جهان با اقتدار برافراشته بماند. مردانی شجاع که برایشان دفاع از وطن نه یک وظیفه، بلکه عهدی مقدس با خدا، خاک و تاریخ این سرزمین بود. و آنگاه که حادثه در دل دریا رخ داد و آتش دشمن سفاک و جنایتکار تاریکی افق را درید، این دریادلان با قامتی استوار ایستادند؛ بی‌هراس، بی‌تزلزل و سرشار از شجاعتی که تنها از دل‌های بزرگ برمی‌خیزد.

۸۴ تن از بهترین فرزندان ایران، مردانی که جدا از سربازی وطن هر یک امید خانه‌ای و تکیه‌گاه خانواده‌ای بودند، در غربت دریا بال گشودند و به آسمان جاودانگی پر کشیدند. خون پاکشان با موج‌های دریا درآمیخت تا حماسه‌ای تازه در دفتر افتخار این سرزمین رقم بخورد. و ۲۰ تن دیگر نیز جاویدالاثر شدند؛ گویی در آغوش رازآلود دریا، آرام گرفتند تا برای همیشه نگهبانان خاموش مرزهای آبی ایران باشند.

امروز هر موجی که بر ساحل می‌نشیند، روایتگر دلاوری آنان است؛ هر نسیمی که از دریا می‌وزد، یاد و نامشان را در گوش زمان زمزمه می‌کند. آنان رفتند، اما عظمت ایثارشان برای همیشه در حافظه‌ی این ملت باقی خواهد ماند.

و اینک ما مانده‌ایم با قلبی اندوهگین از درد فراق آنان و اما سری سرافراز، این ضایعه‌ی بزرگ را به خانواده‌های صبور و بزرگوار این شهیدان والامقام تسلیت می‌گوییم. بی‌تردید فراق عزیزانشان داغی سنگین است، اما نام و یاد آنان همچون ستارگانی درخشان همواره بر آسمان افتخار ایران خواهد درخشید.

راه این دریادلان، راه شرافت و پاسداری از میهن است؛ راهی که هرگز به پایان نخواهد رسید. خون پاکشان چراغی فروزان برای نسل‌های آینده خواهد بود تا بدانند عزت و امنیت ایران، مرهون مردانی است که دل به دریا زدند و جاودانه شدند.

یادشان گرامی و شهد شیرین شهادت گوارای وجودشان.

ماشاالله کاربخش‌راوری
فرهنگی بازنشسته
بیست و هفتم اسفند ماه ۱۴۰۴
همزمان با مراسم تشییع این عزیزان
راورکرمان