یادداشتی برای دلیرمردان و حافظان امنیت ایرانزمین
ای دلاورمردانِ پاسدارِ آرامشِ این خاک!
ای آنانکه در هنگامهی سختی، چونان کوهی استوار، سپرِ جان بر سینه مینهید و نام بلند ایران را همچون مهری مقدس بر قلب خود حمل میکنید.
دشمن پلید مدتی است غبار جنگ بر آسمان میپراکند؛ روزهایی تلخ و سنگین، اما در دل همین رنج و تاریکی، شما همچون چراغهای بیدار، روشنایی امید را نگه داشتهاید. شما که در جایجای این میهن، در آسمان و زمین و دریا، همچون نگهبانانِ افسانههای کهن، بر عهد خویش پایدار ماندهاید.
در پهنهی آسمان، عقابان نیروی هوایی، با پروازهای شجاعانهی خود تپش امنیت را زنده نگاه میدارند؛ دیدهبانان پدافند، چون چشمانی همیشهروشن، آسمان این سرزمین را از گزند اهریمنان دور نگه میدارند؛ دلیر مردان نیروی زمینی بر خاک وطن همچون ریشههای ستبر سرو ایستادهاند؛ دریادلان نیروی دریایی در ژرفای آبها، مرزهای آبادان و آبی وطن را پاسداری میکنند؛ و رزمندگان عرصهی موشکی، با صلابت و دقتی مثالزدنی، دیوار اقتدار این سرزمین را استوارتر میسازند و …
شما تنها نگهبانان خاک نیستید، بلکه نگهدارندهی شأن و شکوه یک ملتید؛ شما که با هر قدم، قصیدهای تازه از مردانگی مینویسید و با هر نگاه، به دلهای مردم این دیار امید و آرامش میبخشید.
واژهها در برابر شکوه ایستادگی شما، فروتن میشوند. چگونه سپاس گویم، وقتی عظمت کارتان فراتر از هر ستایش است؟ اگر دست تقدیر اجازه میداد، با افتخار بر دستان و قدمهای شما بوسه میزدیم؛ از سر عشق، احترام و وظیفه.
شما افتخار این سرزمینید؛
شما بلندای این تاریخید؛
و ایران و اسلام، با نام شما، معنا و استواری دوباره مییابد.
همواره پایدار و سرافراز باشید.
ماشاالله کاربخش راوری
فرهنگی بازنشسته
- یادداشت سردبیر
- مدیر سایت
- 2 دقیقه
